Veel (oudere) lotgenoten gaan in het nieuwe idealisme niet mee. Niet alleen vanwege de aandacht die gezin en werk vergen, maar ook uit angst voor politieke activiteit, van welke signatuur dan ook. De familiegeschiedenis laat immers zien wat voor gevolgen een (verkeerde) politieke keuze kan hebben. Daarmee vervreemden zij van de dominante cultuur. Zij begrijpen niet dat anderen zo hun nek willen uitsteken en vinden elke fanatisme naïef.
De turbulente ontwikkelingen van deze jaren die eerst alleen in de grote steden hun invloed laten gelden, hebben aan het eind van deze periode ook het platteland bereikt.
Geheimhouding van het verleden blijkt nog steeds, zelfs nog meer nodig te zijn. Het zwijgen duurt voor de oudere lotgenoten al zolang, dat zij psychosomatische klachten ontwikkelen. Vluchten in werk of overmatig roken en drinken of gebruik van kalmerende middelen is vaak de enige manier om de spanningen de baas te blijven. Door de toenemende welvaart biedt ook de wereld van het amusement (rock’n roll) een uitlaatklep. Consumentisme en de vrijere opvattingen over seksualiteit bieden ook mogelijkheden om het beladen verleden te verdringen.