Mede door de speciale omstandigheden in de gezinnen waarin zij opgroeiden, waren lotgenoten zich al veel langer bewust van het feit, dat aan een zaak meerdere kanten zitten: zij kennen een andere oorlog dan de rest van de Nederlanders. Discriminatie van kinderen van ‘foute’ ouders blijft voorkomen. Els vertelt, dat ouders hun kinderen geen lid lieten worden van een jeugdclub die zij leidde of hun kinderen er af haalden, omdat zij ze niet wilden toevertrouwen aan ‘een NSB-er’.
Reizen naar het buitenland wordt voor de meeste gezinnen van lotgenoten nu weer mogelijk, niet alleen financieel, maar ook doordat de Nederlandse nationaliteit aan de meeste ex-NSB-ers wordt teruggegeven waardoor een paspoort kan worden aangevraagd. In het buitenland zijn betekent voor velen een verademing, want daar ‘weet men ‘het’ niet’. Lucia vertelt dat haar ouders niet naar de Oostbloklanden of Griekenland durfden of wilden gaan, omdat daar uitgesproken linkse regimes aan de macht waren.