De welvaart waartoe in deze periode ook de lagere sociale klassen toegang krijgen, betekent voor de gezinnen van de collaborateurs dat zij eindelijk ook het armoedepeil van de eerste naoorlogse jaren te boven komen. Soms kan de status die het gezin voor de oorlog had, opnieuw bereikt worden. De ruimere financiële armslag maakt het ook mogelijk dat de kinderen doorstuderen. De verruiming van het beurzenstelsel biedt eveneens de helpende hand. De lotgenoten die een studie kunnen volgen op hun niveau krijgen hierdoor een voorsprong op de ouderen, die hun studiekansen beperkt zagen door de financiële nood na de oorlog. Lotgenoten worden vaak door de ouders gestimuleerd om hun kansen te grijpen. Deze zien hier misschien ook een mogelijkheid in om via hun kinderen in hun sociale status ‘gerehabiliteerd’ te worden.
De welvaart brengt ook ‘de wereld’ dichterbij. Door de televisie, de grotere beschikbaarheid van tijdschriften, kranten en boeken, maar ook door buitenlandse reizen, kunnen Nederlanders kennis maken met andere volken, culturen en gewoonten. Het blikveld kan verruimd worden, zodat de eigen omstandigheden gerelativeerd kunnen worden. Dit wordt niet door iedereen gedaan.