Lotgenoten staan, bewust of onbewust, voor de beslissing ‘er iets aan te gaan doen, of juist niet’. Degenen die weekends of groepen bezoeken, zijn vaak de enige binnen hun familie. Els zegt daarover: ‘Ook ik ben de enige in de familie “die er wat aan en mee is gaan doen”. Het heeft me veel gekost en kost me nog steeds veel om te accepteren dat mijn broers en zussen daarin een andere keuze maken. Uit ervaring weet ik nu hoe goed een persoonlijk bevrijdingsproces doet en ik zou dat hun ook gunnen.’
Veel lotgenoten beperken hun openlijke activiteiten om rekening te houden met hun familie of hun echtgenoot. Een ouder die niet voor het nationaal-socialisme heeft gekozen, maar wel alle gevolgen van de politieke keuze van zijn/haar partner heeft moeten meemaken, heeft er, naar hun gevoel, recht op, om voor verdere uitstoting en vernedering gespaard te worden. Dat houdt bijvoorbeeld in, dat er onder pseudoniem wordt gepubliceerd of dat er wel aan radio- maar niet aan tv-programma’s wordt meegewerkt.
Vaak houden lotgenoten er ook rekening mee dat zij door hun activiteiten niet de economische belangen van partner of familielid met een eigen bedrijf schaden.