De kleinkinderen van degenen die in de oorlog de kant van de bezetters kozen kunnen zijn opgegroeid in gezinnen waarin voor hun ouders het verleden soms zwaar drukt. Deze hebben hun eigen oorlogservaringen en de stigmatisering en discriminatie die na de oorlog plaatsvonden, niet kunnen verwerken. De problemen zoals geschetst werken belemmerend in de opvoeding van en in de omgang met hun kinderen, die vaak niet op de hoogte zijn van wat er in de familie gespeeld heeft.
De problemen van de kleinkinderen zijn dus niet terug te voeren op concrete gebeurtenissen in oorlogstijd en op de eerste na-oorlogse jaren. Zij zijn daardoor diffuser, maar toch goed vergelijkbaar met die van de na de oorlog geboren kinderen van ‘foute’ ouders of met die van degenen, die in de laatste oorlogsjaren geboren zijn, ook al hebben laatstgenoemden geen herinneringen aan de oorlog.
Het kan zijn dat er in gevallen sprake is van transgenerationele traumatisering van de kleinkinderen. Dat betekent dat onverwerkte emoties van grootouders en ouders woordloos op de kleinkinderen overgedragen worden. Vaak is therapie nodig om duidelijk te maken dat er sprake is van dit onbewust doorgeven.