Hoewel de kleinkinderen van collaborateurs zodra zij ‘het’ weten in een uitzonderingspositie ten opzichte van hun generatiegenoten komen te staan, wat als pijnlijk ervaren kan worden, hebben zij, meer dan hun ouders, de mogelijkheid om hulp voor hun problemen te zoeken. Psychische hulp is in hun generatie veel meer aanvaard dan in die van de ouders. Velen ervaren ook, dat zij bij generatiegenoten begrip vinden.
Zelfs binnen Herkenning moet de kleinkinder-generatie voor begrip en erkenning vechten, wat des te opmerkelijker is omdat de psychische problemen zoveel verwantschap vertonen met die van de ‘kinderen’ onder de lotgenoten. Het wordt ook steeds meer duidelijk, dat de problematiek van alle kleinkinderen van oorlogsgetroffenen, van welke achtergrond dan ook, grote overeenkomsten laat zien.