Ook op latere leeftijd is het voor veel kinderen van ‘foute’ ouders moeilijk om met hun familieachtergrond om te gaan. Ze slapen slecht, hebben nachtmerries en zijn angstig. Om hun ervaringen te kunnen verwerken en zich beter te voelen gaan ze op zoek naar hulp. Daarbij helpt de Werkgroep Herkenning. Een eerste stap is dat ze kunnen bellen naar deze werkgroep om hun verhaal te vertellen. Aan de telefoon kan een gesprek soms makkelijker gaan, omdat je je naam niet hoeft te zeggen en je elkaar niet kunt zien.

Een andere manier van verwerken kan een gesprek zijn met mensen die hetzelfde in hun leven hebben meegemaakt. De Werkgroep Herkenning brengt daarom kinderen van Duitse militairen en ‘foute’ ouders in een groep van vier tot acht mensen bij elkaar. Voor veel mensen is het dan de eerste keer dat zij hun verhaal kunnen vertellen aan anderen. Er wordt naar hen geluisterd en doordat ze mensen leren kennen die hetzelfde meegemaakt hebben als zij, voelen ze zich begrepen en minder alleen.

Er zijn ook kinderen van ‘foute’ ouders die het belangrijk vinden dat hun verhaal niet alleen binnen zo’n groep, maar ook aan anderen verteld wordt. Zij zijn gastspreker geworden en gaan naar scholen om hun persoonlijke verhaal te vertellen. Ze doen dit om aan kinderen te laten zien wat de gevolgen van een oorlog en discriminatie kunnen zijn.