De eerste bezoeker die hij ontving was een mevrouw die hem vertelde over haar ervaring als kind. Toen ze na de oorlog met haar familie naar haar huis terugkeerde, waren de stoelen aan de tafel met ijzerdraad vastgebonden, zodat ze niet konden gaan zitten. De rest van de inventaris was verdwenen. De inventarislijsten die destijds werden opgemaakt, komen in veel dossiers voor. Daardoor werd het deze medewerker duidelijk dat de huizen van vele ‘foute’ mensen kaalgeplukt zijn. Dat was voor hem een schok, die tevens heeft bijgedragen aan zijn motivatie voor het werk in het CABR.