Een derde reactie geeft inzicht in de dilemma’s en angsten waarmee de stap naar inzage van zo’n dossier omgeven kan zijn. Ook hier spelen de familieverhoudingen een grote rol. ‘Mijn vader, zo wist ik allang, was een uitstekende regisseur en manipulatie van mensen en situaties was zijn tweede natuur. Zijn verhaal klopte wel en klopte niet met mijn ervaringen en herinneringen. Hij sjoemelde met data, veranderde ze als ik er een conclusie aan verbond die het beeld van de “brood-NSB-er” in gevaar bracht'. Uiteindelijk besloot de schrijver het dossier van zijn overleden moeder in te zien en aan een gespreksgroep met lotgenoten deel te nemen. Alles was klaar, toestemming, datum voor afspraak gereed, maar, zo schrijft hij: 'Toen bleek hoe groot mijn woede was... de onrust werd te groot...ik werd een plaag voor mijn omgeving. Uiteindelijk werd ik zo bang en woedend tegelijk dat ik besloot te stoppen met de gespreksgroep en ook de afspraak voor inzage in mijn moeders dossier af te zeggen'. En hij eindigt: ‘Ik zal wachten tot mijn vaders dood. Dan zal ik weer proberen in het verleden te kijken. Te zien of mijn gevoel van “het klopt nog steeds niet” juist is, of dat ik me toch vergist heb’.