Vlak na de oprichting in 1945 van het Rijksinstituut voor oorlogsdocumentatie (het huidige NIOD) deden de beheerders ervan de oproep aan de Nederlanders om zoveel als mogelijk belangrijke documenten die betrekking hadden op de bezettingstijd aan het instituut af te staan. Daarmee zou immers een zo compleet mogelijk beeld gegeven kunnen worden van de persoonlijke belevenis(-sen) van het volk in de oorlog. Veel mensen hebben in de loop van de jaren gehoor gegeven aan deze oproep. Nu de oorlogsgeneratie in de ouderdom is aangekomen worden er ook steeds meer zolders van ouderlijke huizen geruimd. Zo krijgt het RIOD, inmiddels NIOD, nog steeds een gestage stroom van aanbiedingen die ‘wel eens belang zouden kunnen hebben’. Van de meer dan honderdduizend Nederlanders die op de een of andere manier met de bezetter hebben samengewerkt is er natuurlijk een niet gering aantal dat weinig tot geen persoonlijke bezittingen meer had na de zuiveringsperiode. Toch hebben de meeste van hen wel ergens een plekje in huis waar nog wat ligt dat uit de oorlogsjaren dateert. Brieven, uniformen of delen daarvan, nationaal-socialistische lectuur, liedjesboeken van de Jeugdstorm,etc. Allerlei dat de vanzelfsprekendheid, of de dilemma’s, van die jaren zichtbaar en tastbaar maakt.