Isolement
De NSB-families raakten meer en meer in een isolement, zodoende hielden nieuwe leden hun lidmaatschap soms zoveel mogelijk geheim. Door dat stilzwijgen werd het isolement nog groter: men kon niet meer open, niet meer vertrouwelijk zijn. De kinderen voelden vaak aan dat er ‘iets’ was, maar wisten niet wat. Dat was verwarrend en leidde tenslotte tot geslotenheid en wantrouwen naar anderen.
In sommige plaatsen en streken in Nederland waar de NSB veel aanhang had, bijvoorbeeld in de grensstreken, was het sociale isolement dan ook veel minder dan elders.
Jeugdbeweging
Sommige ouders lieten hun kinderen lid worden van de nationaal-socialistische jeugdbeweging. Een aantal droeg het uniform met trots, het gaf hun een gevoel bij de ‘elite’ te horen. Anderen daarentegen vonden het een grote belasting omdat zij gemeden werden door hun klasgenoten of door de kinderen op straat, en door hen werden uitgescholden of gepest, aangevallen en vernederd.
Degenen die zelf volledig achter het lidmaatschap van de Jeugdstorm stonden, konden de pesterijen vanuit het superioriteitsgevoel benaderen: men stond boven dat domme gedoe, de negatieve benadering door de anderen raakte hen niet wezenlijk.