De NSB en de Duitsers
Na de capitulatie meldden zich veel nieuwe leden bij de NSB.
Dat bracht ook met zich mee dat er opnieuw een grote groep kinderen betrokken raakte bij het politieke spel van de volwassenen en daar later de gevolgen van had te dragen.
Bij veel partijleden groeide teleurstelling toen bleek dat de Duitsers de NSB niet erg serieus namen. Toen de Duitsers de partij in 1941 gingen inschakelen in de hetze tegen de Oranjes en in de komende jaren in de Jodenvervolging – waarvan de bedoeling die de nazi’s hiermee hadden velen nog niet duidelijk was - kwamen bij sommige ouders en kinderen, zoals o.a. Karin schrijft, ‘twijfel en gewetensproblemen op. Sommigen zegden hun lidmaatschap op. Anderen gingen rationaliseren [beschouwden de zaak louter van de rationele kant en weigerden de emotionele en ethische aspecten in hun oordeel te betrekken] hetgeen de kinderen in verwarring bracht.’

Isolement
Het sociale isolement, waar de meeste kinderen voor de oorlog al aan gewend waren geraakt, werd steeds groter. De familie en de buurt namen steeds meer afstand.