Voor degenen die in 1942 of later geboren zijn, geldt, dat zij zich (meestal) niets meer van de meegemaakte gebeurtenissen herinneren. Hun gevoelens van angst, zich bedreigd voelen, ongewenst te zijn, geen recht op leven hebben etc. kunnen zij niet concreet relateren aan wat zij hebben meegemaakt. Het is voor hen vaak moeilijk om de problemen die zij ondervinden in verband te brengen met de oorlog. - Wat niet weet, wat niet deert - gaat voor hen niet op. In de gespreksgroepen is gebleken dat het aannemelijk is dat de schade opgelopen door de oorlogservaringen bij de jongere kinderen groter is dan bij oudere kinderen. Karin vermeldt, dat zelfs liefhebbende ouders, maar ook andere volwassenen, zich niet realiseren dat deze groep toch zoveel invloed van de oorlog heeft ondervonden. Yvonne heeft in de telefoondienst van lotgenoten die na 1942 zijn geboren nogal eens de klacht gehoord, dat zij niets weten, maar ook door de ouderen niet echt op de hoogte worden gebracht. Zo blijft het verleden ongrijpbaar.