Persoonlijke verhalen

  • -

Het verhaal van mijn Vader – Wendi Bakker

boek schrijvenIk wil het verhaal van mijn vader vertellen:

Maar er is geen verhaal.

Als ik dit dokument type op de pc verander ik de titel al gelijk en ben me bewust waarom. Er huivert iets in me bij de gedachte dat iemand zal lezen dat ik over mijn vader wens te schrijven. Op een oude computer liggen er meerdere teksten over hem en de ontdekking. In een periode van totaal verlies van houvast was ik daar al eens aan begonnen. Ook ‘in het geheim’. Ik wilde er alleen met mezelf mee zijn, met deze gedachten. Ik gebruikte titels als ‘grafrede 1, grafrede 2, grafrede X, enz.’. Als ik alleen thuis was kon ik eraan beginnen omdat ik wist dat ik het niet droog zou houden. Het verdriet dat dan loskwam was verbazingwekkend. Deze man mocht ik ondertussen haten (om een heel andere reden), iedereen in mijn nabijheid gaf me dit volste recht, maar toch … het verdriet dat me telkens overmandde was onverwacht en nergens plaatsbaar.
Lees Verder


  • -

Een hotel vol ellende – familiegeschiedenis uit Emmen

FALIMIE POSTMA HOTEL EMMEN

 

 

 

Het is een onwaarschijnlijke geschiedenis van de familie Postma, die nabij het Emmer treinstation een bekend hotel runde. De zoons van de hoteloprichter vlogen in de Tweede Wereldoorlog alle kanten op en maakten totaal verschillende keuzes. Het kwam nooit meer goed.

De boom is vanaf de straat niet te zien. Maar hij staat er wel degelijk, achter een winkel- en appartementencomplex aan de Stationsstraat in Emmen. De vredeskastanjeboom.
Lees Verder


  • -

Kinderen van NSB’ers vertellen hun verhaal.

NPO 2De oorlog niet voorbij

Over NSB-kinderen na de oorlog. Op Dolle Dinsdag, september 1944, vluchtten er naar schatting 65.000 mensen vanuit Nederland naar Duitsland. Het bericht dat de oorlog voorbij was dreef vooral moeders en kinderen uit NSB-gezinnen naar het oosten. De vluchtelingen kwamen in Duitsland terecht in scholen en kampen.
Lees Verder


ARCHIEF

ZOEKEN