Category Archives: proefschriften & werkstukken

  • -

‘Volk van Nederland, de ogen los!’

De wraak van de ‘goede’ Nederlander op de ‘foute’ medelander, 1945-heden?

Auteur: Jeroen Hakkert

Waar in een pleidooi aan de samenleving werd opgeroepen tot het ‘losmaken’ van de eigen ogen om de waarheid te zien en de bevolking te kunnen ontdoen van onmaatschappelijke elementen, bepleit dit onderzoek het precieze tegenovergestelde. Het is tijd om naar het verleden te kijken door de ogen van irreguliere oorlogsslachtoffers, omdat ogen die geweld en onrecht van binnenuit hebben gezien, de buitenzijde op een hele andere manier beschouwen. Bovendien is het van belang om na te denken over hoe de onrechtmatige omgang met tienduizenden Nederlanders en hun kinderen heeft geleid tot gevoelens van schuld en schaamte die tot op de dag van vandaag resoneren. Evenzeer is het geboden om stil te staan bij het stilzwijgen over ons eigen verleden dat heeft kunnen leiden tot de isolatie en bestraffing van gelijkwaardige medelanders die, evenmin als wij dat kunnen, niet in staat zijn de daden van hun ouders te beïnvloeden.

Tekstgedeelte uit werkstuk naar aanleiding van onderzoek,  2e jaar bacheloropleiding Geschiedenis aan Universiteit van Amsterdam.

Het volledige werkstuk  leest u hier

© 2019  J. Hakkert

 

 


  • -

Profielwerkstuk Sem Nijdam 6VWO

‘Het wordt tijd dat we het zwijgen opheffen. Het is te belangrijk om toch mensen te kunnen laten nadenken over ons leven. Want als wij niks vertellen, blijven de oude gedachtegangen over ons bestaan’ – Jeanne Diele-Staal

Niet de oorzaak, wel de gevolgen. Niet de schuld, wel de straf. Niets verkeerd gedaan en toch fout. Zo kan het leven van veel kinderen van NSB’ers worden beschreven. De Nederlandse bevolking had na de oorlog, en nu vaak nog steeds, geen oog voor de gezinnen die aan de kant van de bezetters hadden gestaan. Men zag deze NSB’ers als landverraders die gestraft en vergeten moesten worden. Maar wat moest men vinden van de kinderen van deze NSB’ers? Wat is er met deze kinderen gebeurd tijdens en na de oorlog? En hebben zij hier in hun verdere leven nog last van gehad?

Veel Nederlanders hebben nog nooit over deze kinderen nagedacht. Zelden kom je in de media iets tegen over deze groep kinderen. Daarnaast word er op scholen vrijwel geen onderwijs gegeven over de gevolgen van de oorlog voor NSB’ers en hun kinderen. Er is veel meer aandacht voor de gevolgen van de oorlog voor joodse mensen en mensen die in het verzet hebben gezeten. Daarom heb ik besloten om mijn profielwerkstuk te schrijven over kinderen van NSB’ers. Ik wilde graag meer weten over hoe het leven van deze kinderen er uit heeft gezien tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. Daarnaast was ik benieuwd naar de wijze waarop de kinderen op latere leeftijd nog last hebben gehad van de keuze van hun ouders voor de NSB.

Mijn hoofdvraag is dan ook: ‘Welke invloed heeft het NSB-lidmaatschap van ouders in de Tweede Wereldoorlog gehad op het leven van hun kinderen?’.

Lees hier het volledige  Profielwerkstuk van Sem Nijdam 6VWO

(tekst- en beeldmateriaal © 2019 Sem Nijdam)

 


  • -

“The Scratches we accumulate”

Een ingezonden Engelstalige scriptie, geschreven door Juul Fleur de Nijs.

Introduction to my story:

It is clear by the research I have done that we, in the Netherlands, care very much about war victims and that we are willing to go the extra mile. Unlike many other countries that got struck by World War 2, the Netherlands has subsidised research on the causes and effects of war induced psychological traumas. We also support war victims in a way that goes far beyond the support these war victims receive in other countries, and we even have a law to make sure the victims are taken care of called ‘The law of the persecuted’ from 1973. This law speaks of ‘a societal duty of solidarity with the victims of persecution’. This law forms the foundation of a system of aid, retirement arrangements, clinics and self-help groups.

In my research I discovered that not only the war generation, but even the generation born after the war, the ones who suffer from the ‘don’t see but hear’ effect, can have war induced scars that can sometimes be  so deep that they are passed on for generations.

Someone I talked to rephrased this beautifully, at least I thought so, into: ‘Mensen kunnen krassen oplopen.’ (People can accrue scratches). This can have variations of severeness, for example, the kind of scratches you get emotionally when you walk past a branch covered with thorns, that only stings a little and are just annoying, to the kind that are so deep they probably won’t heal anymore.

I learned from my investigations, but even more from talking to all these war victims, how to get out of the war.  And by the way those people were sitting across from me, telling their story, I learned that the impact of the war and how to deal with it, completely depends on the person you are. Some have been through things so forceful and horrible that I would not be able to sit so calmly across a stranger, blurting all my deepest, darkest memories out. Nevertheless, they were all very willing to answer my dreadful questions in exchange for a little interest and their hope of helping someone (in this case me) with their story.

 

Voor scriptie zie:  pdf document     (tekst- en beeldmateriaal © 2017  J.F. de Nijs)


  • -

‘Foute’ Kinderen ?

Foute kinderen

Lotte Korsten
Zaanlands Lyceum
30 november 2015
Zaandam

Vorig schooljaar bracht ik een bezoek aan het verzetsmuseum in Amsterdam. In het museum was een kindertentoonstelling te zien van kinderen van ouders uit het verzet, kinderen van joodse ouders en kinderen van NSB-ouders. Deze kinderen werden
allemaal geïnterviewd. Opmerkelijk vond ik het verhaal van een vrouw, een kind van NSB-ouders, die volledig verbitterd was geraakt. De bevrijding was voor velen het begin van de betere jaren, de vrijheid. Voor haar was het echter het begin van veel ellende. Na de oorlog keerde de bevolking zich massaal tegen de collaborateurs en hun kinderen. Dit gold voor NSB’ers, vrouwen die met Duitse militairen omgingen en het betrof ook hun kinderen.

Ik ging op zoek naar informatie over dit onderwerp en ontdekte dat er vrij weinig over bekend is.
Lees Verder


  • -

Hoe het was aan de andere kant. Een ‘oorlogsverslag’ van Patricia Theunisz

Om te kunnen begrijpen hoe het toen allemaal ging, moet ik eerst een soort inleiding geven over de tijd die aan de oorlog vooraf ging, om jullie enig idee te laten krijgen over de enorme verschillen tussen toen en nu, omdat er anders direct vragen rijzen als: waarom vroegen jullie niet…, waarom protesteerden jullie niet, enz. enz.

Als kind leefde je in de jaren ’30 in een soort onwetend niemandsland, dat bestond uit: je huis met ouders, eventueel broers en zusjes, en school, de straat met buurtkinderen, en een of andere club (padvinderij). Televisie bestond nog niet, de radio stond overdag alleen aan voor de nieuwsberichten (en dan moest iedereen muisstil zijn). ‘s Avonds mochten we soms meeluisteren naar een concert. De krant werd alleen gelezen door volwassenen, en zodoende wist je van niks.
Lees Verder


  • -

Werkstuk – “De psychische gevolgen van kinderen van de NSB” – HAVO 5 – Esther Ekkelkamp & Myrte Knol – 20 januari 2014

Profielwerkstuk NSB 2013/2014
Esther Ekkelkamp & Myrte Knol
Meneer Menger

“Mensen hebben niet door hoe erg de kinderen van NSB’ers het hebben gehad en hoe ze zich nog steeds zo schuldig en angstig voelen. Terwijl de kinderen van de NSB’ers er helemaal niets aan kunnen doen omdat zij geen inspraak hebben in de beslissingen van hun vader of moeder.”

Lees hier dit zeer indrukwekkende  werkstuk van deze jonge studenten!

Lees Verder


ARCHIEF

ZOEKEN

EnglishGermanFrenchDutch