Laatste nieuws

  • 27
    jun 26
  • -

Koers SWH

Het bestuur werkt momenteel actief aan de koers van Stichting Werkgroep Herkenning voor de komende vijf jaar. We willen verder groeien, onze organisatie versterken en onze maatschappelijke betekenis vergroten. Daarbij richten we ons op drie belangrijke speerpunten:

  • Het uitbreiden van onze achterban
  • Het versterken van samenwerking op regionaal, landelijk en internationaal niveau
  • Het beter bereiken van jongeren

Er is steeds meer aandacht voor de naoorlogse periode en de impact daarvan op kinderen en kleinkinderen van mensen die werden verdacht van samenwerking met de bezetter. Deze verhalen krijgen een plek in tentoonstellingen, theaterproducties, podcasts en filmhuizen. Dat juichen wij toe: inzicht in de historische context laat zien hoe keuzes ontstaan onder extreem moeilijke omstandigheden.
Dergelijke initiatieven sluiten nauw aan bij onze doelstellingen en dragen bij aan een open en toegankelijk gesprek over beladen familiegeschiedenissen.

Archiefwet 20..

De nieuwe Archiefwet wordt momenteel behandeld in de Tweede Kamer. Via verschillende fracties hebben wij vragen laten indienen. Het plenaire debat staat gepland in week 26 (onder voorbehoud).

Onze belangrijkste aandachtspunten zijn:

  • Beperk toegang via een inlogomgeving: dit vergroot de openbaarheid, maar voorkomt ongecontroleerde verspreiding.
  • Bied begeleiding en duiding: wie onverwacht confronterende familie‑informatie tegenkomt, moet ondersteuning kunnen krijgen.
  • Maak onderscheid tussen ‘openbaar’, ‘digitaal’ en ‘online’: vooral vrije vindbaarheid via zoekmachines of AI brengt grote risico’s met zich mee.
  • 27
    jun 26
  • -

📣 OPROEP | Word regiocontactpersoon SWH

Om ons netwerk verder uit te breiden, zoekt Stichting Werkgroep Herkenning per provincie één of meerdere regiogerichte contactpersonen. Woont u in Limburg, Groningen, Friesland, Overrijssel en Flevoland? Meld u zich dan aan!

Als regiocontactpersoon
Mensen die het waardevol vinden om verbinding te leggen met organisaties die zich bezighouden met het erfgoed en de nasleep van de Tweede Wereldoorlog.

  • Leg je actief contact met lokale en regionale instanties, zoals Regionale Historische Centra.
  • Breng je de doelstellingen van onze Stichting onder de aandacht. O.a. Flyers neerleggen.
  • Help je mee aan het opbouwen van een betrokken community die elkaar ondersteunt bij vragen over zoeken, duiden en omgaan met een beladen familiegeschiedenis.
  • Ben je onze “voelsprieten” in de regio: signaleren, verbinden en kansen zien voor samenwerking.

Wordt u enthousiast van netwerken, geschiedenis en betekenisvolle verbindingen leggen?
Spreekt dit u aan? Stuur dan een berichtje naar ons secretariaat.

  • 27
    jun 26
  • -

Wie weet meer over de meisjesschool in Heythuysen?

Naast het huis waarin ik opgroeide, in Heythuysen, staat een klooster. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was daar een nationaalsocialistische eliteschool voor meisjes, opgezet vanuit de rassenideologie van SS-leider Heinrich Himmler. Een geschiedenis waar in veel families decennialang, nauwelijks over werd gesproken. Voor het Algemeen Dagblad maakte ik er de podcast Hitlers Meisjesschool over.

Inmiddels werk ik aan een boek over deze school en de mensen die ermee verbonden waren. En juist daarvoor ben ik op zoek naar herinneringen die nog nergens zijn opgetekend.

Was u zelf leerling op deze school? Of bent u kind of kleinkind van iemand die er heeft gezeten? Dan kom ik graag met u in contact. Ik zou heel graag willen horen wat deze geschiedenis voor u of uw familie heeft betekend. Toen, en in de jaren en generaties daarna. Hoe werd erover gesproken, of juist gezwegen? Wat is ervan blijven hangen binnen een familie?

Daarnaast ben ik benieuwd naar tastbare sporen uit die tijd: foto’s, brieven, dagboeken, documenten of voorwerpen die in de familie bewaard zijn gebleven. Hoe klein of onbeduidend ze misschien lijken: ze kunnen helpen het verhaal completer te maken.

Ik realiseer me goed dat dit voor veel mensen een beladen onderwerp is. Alles wat u deelt, behandel ik zorgvuldig en altijd in overleg met u. Niets wordt gepubliceerd zonder uw medeweten, en wie liever anoniem blijft, kan dat vanzelfsprekend.

Jelle Krekels — journalist en maker van de podcast Hitlers Meisjesschool info@jellekrekels.nl

FOTO | BRON NIOD
Directrice Julia op ten Noort ontvangt August Hiessmeyer op 22 mei 1944. Achter Hiessmeyer staat Hans Albin Rauter, rechts Friedrich Wimmer en naast Julia op ten Noort staat haar plaatsvervangster Elfriede Hiess. Erehagen van leerlingen in schooluniform. 

  • 24
    jun 26
  • -

Sheila Sitalsing: Waar ik me voor schaam | 4 juli in Nationaal Archief

Hierbij de link voor aanmelden voor en informatie over de lezing bij het Nationaal Archief van Sheila Sitalsing op 4 juli:

Lezing Sheila Sitalsing: Waar ik me voor schaam | Nationaal Archief

  • 25
    mei 26
  • -

Uw verhaal laten vastleggen?

Geachte dames en heren,

Onze “Stichting Behoud Oorlogsherinneringen” STIBO is in 2017 ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Wij nemen  met 15 vrijwilligers verspreid over het land interviews af bij mensen, die ons hun aan de oorlog gerelateerde herinneringen/ervaringen willen laten vastleggen.

Ook interviewen we kinderen die, goed gedocumenteerd, de oorlogservaringen van hun ouders/ouderlijk gezin willen laten optekenen. Dat kunnen ook uw leden doen natuurlijk. Wij oordelen niet, maar leggen slechts met belangstelling vast wat in families aan herinneringen bewaard is gebleven.Inmiddels mocht ik zelf in de regio Zuidoost Brabant ruim 130 (hoog)bejaarde dames/heren bezoeken, die hun herinneringen meegaven aan iemand die de oorlog zelf ook meemaakte en ook zijn eigen herinneringen op de website van de Stichting liet plaatsen.

De interviews worden, na goedkeuring van de uitgeschreven tekst, geplaatst op de website: www.oorlogsherinneringen.nl en op sommige social media’s.  Op onze website vindt u ook veel informatie over onder andere de organisatie van onze Stichting, Comité van Aanbeveling, etc.Mijn vraag is of u uw leden wilt informeren over het bestaan van STIBO en of u leden, die hun familieherinneringen aan de oorlogsjaren door ons willen laten vastleggen, wilt verwijzen naar het mailadres van ons bestuur: info@oorlogsherinneringen.nl .

Wie in zuidoost Brabant woont (Eindhoven-Helmond en omstreken) en graag een interview wil laten opnemen, zal ik op afspraak graag bezoeken. Mijn telefoonnummer en mailadres staan hieronder.

Wie  buiten de regio Eindhoven/Helmond woont en graag een interview wil, gelieve zich te melden bij het STIBO-Bestuur via info@oorlohgsherinneringen.nl of tel 0632452298.

Met dank en vriendelijke groet,
voor STIBO
Sjef Smeets
Geldrop
tel. 040-2985821
sjef.smeets@hetnet.nl

  • 25
    mei 26
  • -

“Vraag dat maar aan je vader, die weet daar alles van.”

Met die zin dwong een basisschoolmeester mijn vader om het oorlogsverleden van mijn grootvader met mij te delen, en legde hij tegelijkertijd het gewicht van een ‘foute familiegeschiedenis’ op mijn schouders. Ik was elf jaar oud.

Het gebeurde tijdens een spreekbeurt over de Tweede Wereldoorlog. Ik had een muntje gevonden in een sloot, met een gaatje in het midden, en nam dat mee naar de klas. De leraar vertelde dat in de oorlog veel mensen op oneerlijke wijze geld hadden verdiend. Daarna sprak hij de zin uit waarmee ik dit verhaal begon.

Later bleek dat deze leraar de jongste telg was van een familie die er prat op ging mijn vader en zijn broer vroeger dagelijks achterna te zitten en mishandelen. Mijn vader heeft zijn hele leven de gevolgen gedragen van het verleden van zijn vader en van een jeugd die daardoor werd getekend. Hij begreep als kind zelf niet waarom hem dit overkwam, hij was van 1947.

De verleiding bleek voor deze leraar kennelijk te groot toen ik, jaren later, in zijn klas zat. Het muntje werd een wapen. Een klein voorwerp, maar genoeg om opnieuw het leven van mijn vader, en nu ook dat van mij, overhoop te halen.

De uitleg die ik toen kreeg was summier. Mijn grootvader zou lid zijn geweest van de NSB, van 1940 tot 1942, en daarna zijn uitgestapt. Hij was boer geworden in Polen. Na de bevrijding werd zijn lidmaatschap ontdekt in een kantoor, werd hij opgehaald en zat hij twee jaar gevangen. Dat was alles wat ik wist.

Pas op volwassen leeftijd begon ik meer familieverhalen te horen. Langzaam ontstond een puzzel, een puzzel waarvan de contouren steeds duidelijker, maar ook steeds grimmiger werden.

Een aantal weken geleden besloot ik alle kennis die ik had, alle overleveringen en fragmenten, in te voeren in Google AI. Wat daaruit naar voren kwam, voelde als een aardverschuiving. Sindsdien laat het mij niet meer los. Veel van wat ik terugkreeg, blijkt te kloppen.

Ik ben weer terug bij het begin. Met meer vragen dan antwoorden.

Maar één ding is voor mij duidelijk geworden: mijn grootvader was waarschijnlijk niet “gewoon boer” in Polen. Hij woonde op een landgoed in de omgeving van kamp Majdanek, van 1942 tot vlak voordat de Russen arriveerden. Hij moet de schoorstenen hebben zien roken, ook al heeft hij dat volgens mijn moeder altijd ontkend. Mijn vader kan ik dit niet meer vragen; hij is zeven jaar geleden overleden.

Ik merk dat ik vastloop. Dat de hoeveelheid informatie, verhalen, vragen en emoties zich niet laat ordenen tot een geheel. Misschien is het tijd om mijn verhaal te delen. Om woorden te geven aan wat nog zo onsamenhangend voelt.

Daarom zou ik graag met u in contact komen.

123›»

Rubrieken

ARCHIEF

ZOEKEN

GESCHIEDENIS

STEUN AAN SWH

PERS

OVERZICHT

Laatste nieuws

Copyright 1982 - 2023 Stichting Werkgroep Herkenning