WAARSCHUWING!
Onderstaand kan als schokkend worden ervaren.
Citaat ontleent uit het boek:
KAMPTOESTANDEN 1944 – ’45 – ‘48 – Rapport Dr. Van der Vaart Smit, Prof. MR. G.M.G.H. Russel
N.V. Uitgeverij Keizerskroon- Haarlem
“Leeuwarden. Hier werd iemand het zwijgen (we verzwijgen in dit vieze geval de naam, doch deze is bij ons bekend) genoodzaakt om met zijn vrouw samen per kar de beertonnen in een buurt zonder wc’s op te halen, deze naar buiten de stad te rijden en – hier moest de vrouw ton voor ton over haar neergeknielde man uitstorten. Ze deed het – schreiende – om erger te voorkomen. De strafgevangenis te Leeuwarden echter was, zoals ds. J.R.J. Schut, oud burgemeester van Sneek, getuigt van eindeloos gehuil en gejammer. Ds. Schut verhaalt, hoe bijvoorbeeld omstreeks Augustus 1945 hij en anderen zoals gewoonlijk naar de luchtcel gedreven werden om er strafexercities te doen, hard lopen met hoog knie heffen, achteruit werpen van het been, armen in de hoogte enzovoort en dit alles in zo hoog mogelijk opgevoerd tempo. Een der deelnemers, een Amsterdams zakenman van rijpere leeftijd, kon wegens invaliditeit ten slotte niet meer mee. Hij geraakte geheel buiten adem. Daarop sloeg de bewakende NBS-er, geholpen door een van het gewone personeel, hem met zijn zware met lood verzwaarde gummiknuppel zo hevig over de invalide voet, dat de getroffene bewusteloos neerviel en nog zes weken later de blauwzwarte voet voor twaalf tot vijftien cm lengte scherp zichtbaar was. De ongelukkige moest door twee gedetineerden naar zijn cel gedragen worden. Het is één incident uit vele.”
