Misstand Kamp Axel

WAARSCHUWING!
Onderstaand kan als schokkend worden ervaren.

Citaat ontleent uit het boek:

KAMPTOESTANDEN 1944 – ’45 – ‘48 – Rapport Dr. Van der Vaart Smit, Prof. MR. G.M.G.H. Russel
N.V. Uitgeverij Keizerskroon- Haarlem

“Axel. Hier werden Dee van Es en Marie Antheunisse in een aardappelkelder opgesloten. Later vond een opzichter van de Nederlandse Heidemaatschappij in het kamp Grote Eiland onder Sint Jansteen de lijken dezer beide als fatsoenlijke vrouwen bekendstaande slachtoffer, beide met paardenlijn om de hals. Zij waren blijkbaar gewurgd. De aardappelkelder, waar hun lijdensweg begon, behoorde aan een zekere D. uit Axel, lid van het tribunaal Terneuzen, doch hieruit verdwenen, toen hij op heterdaad betrapt werd bij zijn bemiddeling ten gunste van industrieel G. van der Peijl uit Terneuzen die door het tribunaal tot honderdvijftigduizend gulden boete was veroordeeld en door D., die deze boete zelf had helpen opleggen, zich tegen tien procent commissie een belangrijke reductie zag aangeboden.”

Misstand Kamp Avegoor

WAARSCHUWING!
Onderstaand kan als schokkend worden ervaren.

Citaat ontleent uit het boek:

KAMPTOESTANDEN 1944 – ’45 – ‘48 – Rapport Dr. Van der Vaart Smit, Prof. MR. G.M.G.H. Russel
N.V. Uitgeverij Keizerskroon- Haarlem

“Avegoor. Bij vergrijp werden de gevangenen aan de ketting gelegd.”

Misstand Kamp Willem III kazerne

WAARSCHUWING!
Onderstaand kan als schokkend worden ervaren.

Citaat ontleent uit het boek:

KAMPTOESTANDEN 1944 – ’45 – ‘48 – Rapport Dr. Van der Vaart Smit, Prof. MR. G.M.G.H. Russel
N.V. Uitgeverij Keizerskroon- Haarlem

“Apeldoorn. Andere getuigen delen mede, dat zij te Apeldoorn gezien hebben, hoe een meisje ondersteboven is vastgebonden, een trechter in haar geslachtsdeel werd geplaatst en een bewaker hierin urineerde. Te Apeldoorn werd de heer Loois in de Willem-III-kazerne verplicht om met een zak van vijftig kilogram op de rug diepe kniebuigingen te maken en daarna een kwartier lang grammofoonplaten te draaien. Bij een ander gelegenheid schoot de sergeant, toen een gedetineerde naar zijn vrouw in de verte wuifde, wildweg door de rijen heen; resultaat een dode, aantal gewonden onbekend.”

Misstand Kamp Hilversum

WAARSCHUWING!
Onderstaand kan als schokkend worden ervaren.

Citaat ontleent uit het boek:

KAMPTOESTANDEN 1944 – ’45 – ‘48 – Rapport Dr. Van der Vaart Smit, Prof. MR. G.M.G.H. Russel
N.V. Uitgeverij Keizerskroon- Haarlem

“Hilversum. Ook de bunker Blaskowitz bij Hilversum is berucht. Van de drieëntwintig cellen stonden er steeds twee onderwater, deze waren zogenaamd onbewoond, doch werden degelijk gebruikt. In deze watercellen hebben onder anderen ‘gewoond’ G. Overmars en Steenbergen. Ook ;s winters en dan bovendien geheel zonder verwarming. Hier werden de gevangenen op 19 november 1945 voor het eerst na drie maanden gelucht; twintig man aan de ketting en met losse schoenen in de maat lopen. De bewakers trapten hierbij de mensen op de hielen, zodat ze met hun schoenen verloren, waarna degene die zijn schoen opraapte een schop tegen het onderlijf kreeg en onder de koude douche ging. Verhoren (onder andere in april 1946) verliep hier aldus: eerst ging het slachtoffer negen dagen in de donkere cel (160 x 80 cm) zonder matras of dekens, waarin het nacht en dag benzinevat als WC. De eerste dode was de heer Koppen, een tweeënzestigjarige Hilversumse musicus. Later zijn patiënten, dank zij de pastoor van Naarden, naar een ziekenzaal in de Weeshuiskazerne aldaar overgebracht. Zelfs sanatoria en verpleging op hun hoofd egslagenrichtingen maakten geen uitzondering op de mishandelingsregel.

In Lommerrijk te Hilversum . sanatorium voor longlijders, werd de achttienjarige verpleegde Jansen uit Zwolle, getuige de heer G. Schouten, Donderstraat 21 te Hilversum, met een gummistok zodanig afgeranseld – in het bijzijn van de commandant, die thans, naar men ons mededeelde, zelf ter zake bonnenzwendel gevangen zit – dat hij niet meer lopen kan. De verpleegde G. Dorrestein uit Bussum werd zo geslagen dat hij een kaakfractuur opliep. De verpleegde J. Bast uit Hilversum, die open wondtuberculose had, werd met de gummiknuppel dermate afgetuigd, dat zijn gegil door het gehele gebouw gehoord werd. De gedetineerde arts dr. Schouten, chirurg te Hilversum, werd hier van de trap afgeschopt. Een zwangere vrouw werd er door een hoofdbewaker (naam bekend) hevig tegen de buik geschopt.”

Kamp Harderwijk

WAARSCHUWING!
Onderstaand kan als schokkend worden ervaren.

Citaat ontleent uit het boek:

KAMPTOESTANDEN 1944 – ’45 – ‘48 – Rapport Dr. Van der Vaart Smit, Prof. MR. G.M.G.H. Russel
N.V. Uitgeverij Keizerskroon- Haarlem

“Harderwijk. Inzake werkobjecten hoe de heer Goedvree uit Putten eind oktober 1945 werkte samen met een groot aantal anderen moesten in hun gewone kleren tot aan de borst toe een sloot om gewapend met een schop de sloot reinigen. De gehele dag moest men tot dit doel in het in oktober reeds te koude water blijven. En dat zes dagen achtereen. Bovendien kreeg men na afloop van de werkdag geen droog goed. ’s Morgens werd men letterlijk het water ingetrapt. Meermalen schoten de bewakers hierbij. De heer Goedvree getuigt hoe eens vlak achter zijn rug een stengun in het water leeggeschoten werd. Dit tekent de geest waarin deze mishandeling plaatsvond. Dat mensen, die zulke werkobjecten overleefden, levenslang rheumatiek overhouden zal niemand verbazen.”

Misstand Kamp Carel- Coenraadpolder

WAARSCHUWING!
Onderstaand kan als schokkend worden ervaren.

Citaat ontleent uit het boek:

KAMPTOESTANDEN 1944 – ’45 – ‘48 – Rapport Dr. Van der Vaart Smit, Prof. MR. G.M.G.H. Russel
N.V. Uitgeverij Keizerskroon- Haarlem

“Groningen. Kamp Carel – Coenraad-Polder. Hier werden de overtreders aan kettingen verzwaard met zand gevulde granaathulzen. Mishandelingen van vrouwen door vrouwelijke bewaaksters, slaan, opsluiten gedurende vele dagen en nachten in te nauwe kasten, waarin de slachtoffers alleen staan konden, verknippen van het haar tot bloempotmodel, uittrekken van de nagels voor straf, enzovoort, tot het meest onmenselijke toe, het is een verschrikkelijk register van culturele smaad en schande. Wat ij het kamp Albino, in de Korenbeurs te Groningen, te Dordrecht, te Gorinchem en waar niet al, met vrouwen gebeurd is, het is te erg om alles te noemen. Er zijn direct en indirect betrokkenen, die er meer belang bij hebben het bewijsmateriaal te laten verdwijnen.”