Ze moesten onderduiken, leefden in angst omdat hun ouders deelnamen aan het verzet, ze hadden foute ouders, of waren kind van een Duitse soldaat; in 'Oorlogskinderen' tekent Coen Verbraak de verhalen op van mensen die als kind de oorlog hebben meegemaakt en die hun leven lang met de schaduw van de bezetting hebben geleefd. Verbraak vertelt over hun oorlogservaringen, maar beschrijft ook hoe die belevenissen in hun verdere leven een rol hebben gespeeld. Werden ze door het verleden achtervolgd? Spraken ze erover met hun kinderen, of werd de oorlog juist verzwegen? Speelt het oorlogsverleden weer op nu ze ouder worden? In 'Oorlogs Lees Verder
In ‘Herinneringen van een Moffenkind’, geeft Diederichs, die in Duitsland geboren werd en na de oorlog in Nederland opgroeide, betekenis aan haar zoektocht naar identificatie en aan de discriminatie waar zij mee te make Lees Verder
"Wensen voor het 75ste bevrijdingsjaar 2020: “Bevrijd” de Nederlandse IS-kinderen in noordoost Syrië, “neem” de moeders mee als dat in het belang is van de kinderen, en berecht ze in Nederland." Hierbij publiceren wij met toestemming, de brief zoals gezonden door dhr. K.J.H.H. Sietsma naar de Minister President, Minister van Buitenlandse Zaken en Minister van Justitie en Veiligheid. Datum verzending: 4 januari 2020 Citaat: “Mag ik zo vrij zijn te denken dat vele oma’s, opa’s, ouders en kinderen in Nederland wensen dat de Nederlandse IS-kinderen dit jaar nog in Nederland in vrijheid verder mogen opgroeien, Lees Verder
Eind jaren 20 van de vorige eeuw werd W. Th. Boissevain gezien als een talentvol coming man in de kerk. Jaren later werd hij door Rost van Tonningen ‘de meest intellectuele NSB-er’ genoemd, een partij-ideoloog. Het leven van Boissevain is te beschouwen als een muziekstuk met de titel: Tussen avondrood en zonsondergang. Aan de ene kant het fin-de-siècle gevoel en aan de andere kant de ondergangsstemming van de beide wereldoorlogen. Zijn levensgang in deze periode is opmerkelijk: van talentvol, jonge theoloog naar ideolo Lees Verder
Deze biografie beschrijft het bijzondere leven van L.C.W. Ekering (1889-1964). Hij was een bekende hervormde confessionele predikant in de eerste helft van de twintigste eeuw en een begaafd spreker. Niet terugdeinzend voor populistische uitspraken was hij in staat om het Nederlandse volk voor zijn ideeën te winnen. Zijn landelijke bekendheid kwam mede door het leiderschap van de AVRO Morgenwijding. Drie keer veranderde hij van politieke voorkeur. Zijn weg ging van de CHU, via de HGS naar de NSB. Wat begon als antipapisme eindigde in Lees Verder